ملیله کاری

هنر ملیله کاری ، محصول کار با طلا ، نقره و مسی است که به صورت مفتولهای باریک درآمده است و با صرف وقت و دقت فوق العاده و مهارت و هنرمندی ملیله کار ، بر منبلی شی یا محصول مورد نظر و با بهره گیری از نگاره های سنتی و طرح‌های اسلیمی به هم پیوند و ارتباط یافته اند . قدیمی ترین اشیاء آثار ملیله ایران به روایت اکثر محققان به سالهای ۵۵۰ تا ۳۳۰ ق . م تعلق دارد . آثار به دست آمده در « دورالورپوس » گواه آن است که طی سالهای ۳۳۰ تا ۲۲۴ ق . م نیز ساخت مصنوعات ملیله در ایران ، رواج قابل ملاحظه ای داشته است . همچنین در آثار کشف شده از شوش ، همدان و گنجینه جیحون می توان به قدمت این هنر پی برد .

عمده ترین ماده‌ی‌ اولیه‌ی‌ مورد مصرف ملیله کاران را نقره تشکیل می دهد که به وسیله‌ی‌ ذوب کردن سکه‌های نقره‌ یا قراضه‌ی ظروف نقره ای تأمین می گردد. ذکر این نکته ضروری است که درحال حاضر استفاده از طلا در ساخت محصولات مليله چندان معمول نبوده و ندرتاً ممکن است با استفاده از این فلز محصولاتی آن هم بر اساس سفارش تولید گردد. نقره‌ی مصرفی در ملیله کاری دارای عیار ۱۰۰ است ولی برای ساختن دسته‌ یا پایه‌ی ظروف که می بایست دارای استحکام بیشتری باشد، معمولاً نقره‌ی با عیار پایین تر مصرف می شود. برای این منظور صنعت گران از نقره‌ی 60 تا ۸۴ (به نسبت مقاومتی که مورد نظرشان است) استفاده می کنند و از مواد دیگری مانند موم طبیعی ، تیزاب، جوهرگوگرد (اسید سولفوریک) و زاج سفید نیز به عنوان مواد مصرفی بهره می گیرند.

اطلاعات بیشتر ...

هیچ محصولی یافت نشد.